Bladmuziek is de meest voor de hand liggende vorm van roerend muzikaal erfgoed: zonder bladmuziek zou het merendeel van wat nu ‘ons collectieve muzikale geheugen’ uitmaakt, waarschijnlijk niet tot ons gekomen zijn. Muziek is een vluchtig iets: eens uitgevoerd, is het er niet meer, tenzij het opnieuw tot klinken kan worden gebracht. Het noteren van muziek is dan een handig hulpmiddel – eeuwenlang ook het enige – om de klinkende muziek te registreren en toegankelijk te maken voor nieuwe uitvoeringen, zonder het geheugen van de uitvoerder al te veel te belasten.