Waar komt de beiaard vandaan? Wat speelden beiaardiers vroeger en wat zullen ze in de toekomst spelen? Welk land heeft het meest aantal beiaarden per inwoneraantal? Zingend Brons is het antwoord op al deze vragen en meer.
Bij de verjaardag van 500 jaar beiaard hoort een overzicht. Luc Rombouts, zelf beiaardier van de stad Tienen en van de KU Leuven, heeft in bijna evenveel bladzijden een geschiedenis van klokken, klokkenluiden, beiaardtrommels en beiaardklavieren geschreven. Naast de ontwikkelingen in de klokkengieterij of het stemmen van klokken, het bewerken van al dan niet vrome liederen voor de beiaard en de internationale verspreiding van het instrument wordt in de rand ook genoeg petite histoire meegegeven.
Het boek is opgedeeld in drie grote hoofdstukken. In de Prehistorie (…-1509) wordt vertrokken van de eerste klokken en rinkelbellen om te eindigen bij klokken als signaalinstrument in de middeleeuwse stad. In ‘Bronstijd in de Lage Landen (1510-1789)’ wordt de vroegmoderne tijd behandeld. Zoals zoveel andere instrumenten maakt de beiaard belangrijke ontwikkelingen in bouw, bespeling, stemming en literatuur door. Ook komen reeds de eerste misbruiken voor: beiaardiers spelen te vrolijke liedjes en beiaarden worden gebruikt voor propagandadoeleinden. In het laatste deel, ‘Een oud instrument in de nieuwe wereld (1789-…) wordt ingegaan op de terugval, de herontdekking en wereldwijde verspreiding van de beiaard en zijn muziek. In de Nagalm staat de auteur stil bij de beiaard en zijn huidige rol in de samenleving. Verder zijn er uiteraard de registers en een uitgebreide bibliografie. Leuk zijn ook de kaartjes met de verspreiding van de instrumenten.
Zingend Brons is een degelijk gestructureerd en vlot leesbaar boek met veel verhelderend beeldmateriaal en mooie foto’s. Luc Rombouts zet met enthousiasme een duidelijke, boeiende geschiedenis neer.